Wie heeft er nu baat bij om een dergelijk debat te lanceren? Patrick Develtere, de voorzitter van de koepel van de christelijke werknemersorganiaties zegt daar het volgende over: “ Na de allochtonen versus de autochtonen, de Vlamingen tegen de Walen, de werkenden tegen de werklozen worden nu de kinderen tegen hun ouders opgezet. Wij dus tegen zij. Dit is mensen en groepen tegen elkaar opzetten. Dit is geen aanpak die samenleven mogelijk maakt. Dit is een aanpak die het samenleven moeilijk maakt. Elke generatie kent zijn eigen, specifieke uitdagingen. De oudere generaties hebben al een aantal crisissen en bijhorende besparingen meegemaakt: de oliecrisis in de jaren ’70, de arbeidsmarktcrisis in de jaren ’80, het toekomstplan in de jaren ’90, de muntunie eind de jaren ’90 (met bijhorende indexsprongen, hoge werkloosheid en nepstatuten). Maar dank zij ons sociaal model krijgen alle generaties tal van kansen en mogelijkheden. Een kleine rekensom leert dat jongeren tegen hun 20^ste verjaardag al tussen de 130.000 en 170.000 euro hebben ontvangen via allerlei sociale voorzieningen zoals onderwijs, kinderopvang en gezondheidszorg. Om nog niet te spreken van het openbaar vervoer, het wegen- en fietsnet, de satelliet die hen in staat stelt te tweeten en te skypen. Ook ouderen ontvingen en ontvangen veel. Volgens dezelfde rekenmethode constateren we dat mensen tussen hun 60ste en de 90^ste levensjaar tussen 600.000 en 800.000 euro ontvangen, aan pensioenen, gezondheidszorg en huishoudelijke hulp.”

Iedere generatie heeft zijn eigen kwetsbaarheden en moeilijkheden. Ziekte, handicap of eenzaamheid bij ouderen, bijvoorbeeld. De werkende generatie kampt met toenemende druk. 4 op de 10 werknemers zijn bij het thuiskomen van het werk te gestresst om de dingen te doen die ze leuk vinden. De grenzen tussen werken, thuis en ontspanning verdwijnen zienderogen; voor iedereen. Jongeren hebben het moeilijk op de arbeidsmarkt. Vele jongeren blijven hangen in interimarbeid of contracten van bepaalde duur of blijven werkzoekende. Zij willen vooruit, terecht, maar misschien kunnen we hun ook duiden hoe ons sociaal model in elkaar zit, welke de uitdagingen zijn, welke de bedreigingen zijn,…. Proberen om begrip te laten opbrengen voor de  zorgen van de oudere generatie en omgekeerd ook begrip laten opbrengen voor de zorgen van de jongeren. Om dan vanuit dat begrip voor elkaar samen te zoeken naar nieuwe wegen, waarbij rekening gehouden wordt met elkaars zorgen. Ik kies dus voor het dialoogmodel en doe niet mee het opfokken van het conflictmodel tussen generaties…

In 84 % gaat het om ouderschapsverlof. Dit wordt steeds populairder nu men steeds meer met twee gaat werken. Dit maakt de combinatie tussen werk en gezin niet altijd evident. Via het ouderschapsverlof geven we  moeders én vaders de kans gedurende bepaalde momenten in hun loopbaan extra ruimte voor hun gezin in te lassen.

Positief is ook dat het ouderschapsverlof vanaf maart wordt uitgebreid van de verlenging van 3 naar 4 maanden. Het tijdskrediet en de loopbaanonderbreking zijn eveneens zeer succesvol, maar ook duur. Een ingreep was absoluut noodzakelijk om de betaalbaarheid van het systeem en van de pensioenen  te kunnen garanderen.  U moet immers weten dat van alle jaren die recht geven op een pensioen er ongeveer 1/3 “gelijkgestelde jaren” zijn. Dat zijn jaren van ziekte, werkloosheid, tijdskrediet/loopbaanonderbreking,…. tijdens de welke men geen bijdragen betaalde, maar die toch mee tellen voor uw pensioen. We moesten hier dus bijsturen  en hebben dat gedaan in de verlofstelsels (niet in werkloosheid en ziekte). Men zal nog 1  jaar tijdskrediet zonder motief kunnen opnemen en 3 jaar met motief, bv. voor zorg of voor het volgen van opleidingen.

Oudere werknemers gaan de kans krijgen om wat minder te werken, zodat ze ook langer kunnen blijven werken. Dat kan via de zogenaamde landingsbanen die mensen aanmoedigen om langer te blijven werken door hen de mogelijkheid te geven hun carrière langzaam af te bouwen in aanloop naar hun pensioen. Deze mogelijkheid blijft bestaan, maar pas vanaf 55 jaar. Een uitzondering voor zware beroepen is wel voorzien.

Meer en meer mensen beseffen dat we inspanningen zullen moeten leveren om ons sociaal systeem te behouden en dus betaalbaar te houden. Daarom moeten meer mensen aan het werk en moeten we langer werken. Dit zal echter enkel lukken als die combinatie tussen arbeid en gezin haalbaar blijft en als werkgevers meer overtuigd geraken van de kracht van oudere, ervaren werknemers en hen de nodige kansen blijven geven. Alleen dan kunnen we een samenleving creëren, voor onszelf en onze kinderen, waar het goed is om te werken en te leven  en – zolang mogelijk gezond en  jong van hart blijven.

Meer info:

Tijdskrediet en loopbaanonderbreking

http://www.rva.be/frames/frameset.aspx?Path=D_opdracht_LBO/&Items=1&Language=NL

Ouderschapsverlof

http://www.werk.belgie.be/defaultTab.aspx?id=547

“Wat ik wel betreur is de dramatisering die dit hele verhaal heeft meegekregen. Een wenende minister gesteund door zijn partijvoorzitter en vice-premier die zich beklaagt over het “onrecht en de onmenselijkheid van de politiek”. Jongens toch, als je niet tegen kritiek kunt moet je aan deze stiel niet beginnen. En dan De Wever die de zaak weer politiek uitbuit om te stellen dat iedereen tegen N-VA is en zich ergert aan de “verruwing” van de politieke zeden. Mag ik even BDW citeren? De geldtransfers naar Wallonië zijn “een infuus, zoals drugs voor junkies”. De Vlaamse partijvoorzitters van de meerderheid zijn “nuttige idioten” en ze verkondigen in het Parlement “zattemanspraat”. Di Rupo was “incompetent” en “perfide”. Moet ik het lijstje nog aanvullen met al degenen die hij “dom” heeft genoemd?

Maar De Wever komt er steeds opnieuw mee weg in de media. Na de discussies deze week over de Financieringswet (“Vlaanderen verliest”), de hypothecaire kredieten, de mailincidenten van Muyters: the winner is.. Bart De Wever. Hij mag iedereen beledigen en de les lezen maar wee hij die aan de N-VA durft raken! CD&V poogt op beide niveaus loyaal te besturen maar moeten wij de N-VA’ers in Vlaanderen in bescherming blijven nemen terwijl De Wever er alles aan doet om ons op federaal niveau onderuit te halen?
In alle geval maken de traantjes van Muyters op mij weinig indruk. Integendeel. “Politics is rough work” zei Gaston Eyskens ooit. En na Bert Anciaux kunnen we de “dramaqueen” missen in de Vlaamse politiek.”

In de Commissie zal hij zich moeten verantwoorden op basis van cijfers en documenten. Een goed minister moet nooit bang zijn van het Parlement als hij recht in zijn schoenen staat. En hij heeft hiervoor de steun niet nodig van zijn partijvoorzitter. Dat is veeleer een bewijs van zwakte.

www.ericvanrompuy.be.

- We verwachten vooral een daadkrachtig, concreet beleid om mensen uit de armoede te halen. Er ligt heel wat werk op de plank, want de voorbije jaren is er weinig gebeurd rond armoedebeleid. We hebben  genoeg studies en meetinstrumenten, nu moeten er concrete maatregelen komen.

- De twee belangrijkste hefbomen om mensen uit de armoede te houden zijn ‘een job’ en een ‘activerend sociaal zekerheidssysteem’, dat mensen die tegenslag kennen in hun leven een vervangingsinkomen verschaft.

- Twee doelgroepen verdienen onze bijzondere aandacht: de alleenstaande ouders met kinderen en de gepensioneerden. Meer dan 1/4 van deze mensen leeft in armoede. Vandaar ons pleidooi voor extra maatregelen voor de alleenstaande ouders met kinderen (meestal vrouwen) en voor het optrekken van de oudste en de laagste pensioenen.

- Daarnaast is het voor ons belangrijk dat sociale rechten (sociaal tarief energie, nmbs, water, extra financiële ondersteuning,…) zoveel mogelijk automatisch toegekend worden. Dat lijkt ons veel efficiënter dan maatschappelijk werkers de straat opsturen, zoals de staatssecretaris  voorstelde in de media.

- Ook de financiering van de “Voedselbanken” moet veilig gesteld worden. Op Europees niveau zou hieromtrent een oplossing gezocht worden, zoniet moet de staatssecetaris zorgen dat de continuïteit verzekerd wordt, want dit is wel het allerlaatste hulpmiddel voor mensen in armoede.

- Dus nu geen paraplusysteem meer, maar tegen het einde van de legislatuur willen we op basis van de cijfers zien dat er effectief een paar tienduizend mensen uit de armoede gehaald zijn. De uitdaging is immers groot: 380.000 mensen uit de armeode halen tegen 2020.

Beleidsbrief armoede: www.dekamer.be

schepen Pieter Orbie en gemeenteraadslid Mathieu De Cock in gesprek met Klaus Van Hoecke.

gastspreker Pieter De Crem met voorzitter Wim Merchie

Els Bostijn en Jeanique Vanden Heede toasten met een nieuwe sympathisant

Uw dienaar, Pieter Orbie, Jean-Pierre Van Der Meiren, Cindy Franssen en Richard Eeckhaut

Met Carine De Potter, Jan Colpaert en Marcel Janssens

Vier mannen van de "campagneploeg".... betrouwbaar en kwaliteit !Samen met de ploeg gaan we er voor... met veel goesting en enthousiasme!

Een babbeltje slaan met familie & vrienden

Met dank aan medewerker en fotograaf van dienst Mathieu Mas.

Links: http://oudenaarde.cdenv.be/gallerij/nieuwjaarsreceptie-2012

Foto 1: Met Kristof Callens (kabinet Peeters & gemeenteraadslid/fractieleider CD&V Kruishoutem)

Foto 2: Voorzitter Wouter Beke spreekt ons toe

Foto 3: Met mijn medewerker Mathieu Mas (links) en Gunther Landuyt ( kabinet Joke Schauvliege)

Foto 4: Met Vlaams minister  van Welzijn, Gezin en Volksgezondheid Jo Vandeurzen

Foto 5: Minister van Defensie Pieter Decrem

http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/mediatheek/programmas/journaal/2.19161/2.19162/1.1182326