Aan het werk voor het federaal adviescomité voor Europese Aangelegenheden

De CD&V – fractie heeft mij aangesteld om de Europese regelgeving op te volgen. De verschillende parlementen van de EU – landen worden hier namelijk ook bij betrokken. Bij ons gebeurt dit aan de hand van het federaal adviescomité voor Europese Aangelegenheden, onder het voorzitterschap van Herman De Croo.

In dat comité komen de eerste minister en de minister van buitenlandse zaken telkens het standpunt toelichten dat België zal innemen op de volgende Europese Top. Daarnaast bekijken en bespreken we ook steeds de nieuwe Europese regels die op de stapel staan. Hiervoor hanteren we twee invalshoeken:

  1. Welke implicaties hebben de nieuwe Europese regels voor ons land en voor onze wetgeving? Moeten we dat niet bespreken in de bevoegde commissies?
  2. Is het wel nodig dat die nieuwe regels door Europa worden uitgevaardigd? Kunnen we dat niet beter zelf, op nationaal niveau, regelen? (dit noemt men ook het ‘subsidiariteitsbeginsel’, namelijk wat op een lager niveau kan worden afgehandeld, moet niet op een hoger niveau geregeld worden)

In het kader van deze werkzaamheden overleggen we af en toe met onze collega’s parlementsleden uit andere Europese landen. Zo mocht ik eind vorig jaar deelenmen aan een Europese dag in Parijs (op uitnodiging van de UMP, de partij van de Franse president Sarkozy en de Franse eertse minister François Fillon ).

 werkgroep.jpg

We hebben het daar over twee zaken gehad:

  1. Hoe moeten de verschillende parlementen van de EU – landen zich organiseren om die Europese regelgeving samen op te volgen?
  2. Rond welke thema’s kunnen we in Europa nauwer samenwerken?
     

 Voor wat de samenwerking tussen de verschillende parlementen betreft heb ik in Parijs deelgenomen aan een seminarie over asiel en migratie. Frankrijk heeft dit thema immers als prioritair bestempeld, naar aanleiding van  het voorzitterschap van de EU dat ze vanaf juni waarneemt. Ik heb daar een pleidooi gehouden om binnen de Unie tot zoveel mogelijk dezelfde regels te komen inzake asiel en migratie. Enkel door ons asielbeleid op mekaar af te stemmen kunnen we enige consistentie tot stand brengen. Voorlopig is het zo dat we allemaal op een verschillende manier asiel en migratie aanpakken. De ene heeft een vrij soepel beleid, terwijl de andere dan weer veel strenger is. Hierdoor hebben bepaalde Europese landen met de instroom van heel veel asielzoekers af te rekenen, terwijl anderen er helemaal geen last van hebben. Elk land moet hierin verantwoordelijkheid nemen, want geen enkele staat kan als een soort OCMW voor gans Europa of de ganse wereld fungeren.

’s Avonds hadden we een ontmoeting  met alle parlementsleden en de ministers van de UMP (de partij die net zoals de CD&V op Europees niveau bij de EVP-Europese Volkspartij-is aangesloten). Daar kreeg ik de kans om een praatje te slaan met de premier van Frankrijk (zie foto hieronder). Een minzaam, maar vastberaden man.

slovenie.jpg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: