Wat bedrijfsleiders uit de regio denken over de crisis en de aanpak ervan

Vorige vrijdag waren we met een aantal parlementairen uit verschillende partijen te gast bij VOKA (vereniging van werkgevers) in onze streek. Na een bedrijfsbezoek aan de Group Willy Naessens hadden we een gesprek over twee thema’s: de continuïteit van een familiale onderneming en de aanpak van de crisis.

Ik sta even stil bij het tweede onderwerp ” de aanpak van de crisis”. De mening van de bedrijfsleiders van de regio (Willy Naessens – Bernard Siau, CEO  van Alsico – Eddy Dumarey, CEO van Cortina  – Marc Dierickx, Directeur van AMI Semiconductr Belgium) was duidelijk:

– de crisis is door Leterme kordaat en goed aangepakt

– de crisis wordt vooral door de  media opgeklopt waardoor de mensen nog veel meer meegaan in een ‘crisisdenken’.  De crisis zit vooral in de hoofden van de mensen en het belangrijkste dat nu moet gebeuren is de mentaliteit veranderen. Het doemdenken moet stoppen (suggestie van de bedrijfsleiders: stuur de journalisten een maand op vakantie zodat ze niet meer negatief schrijven)  

– grootste pobleem van de regering om exta inspanningen te  doen in het kader van de aanpak van de crisis: de erfenis van 8 jaar Verhofstadt. Elk gezond bedrijf heeft de voorbije jaren een oorlogskas aangelegd om de komende slechte jaren door te komen. Alleen de regering Verhofstadt heeft 8 jaar niets gedaan en heeft geen oorlogskas aangelegd op het moment dat het kon. Daardoor heeft deze regering quasi geen ademruimte om extra inspanningen te doen. En toch mag deze regering de teugels niet vieren. Het overheidstekort moet zo klein mogelijk gehouden worden en er moet zo snel mogelijk weer een overschot zijn om onze schulden af te bouwen en te sparen voor de toekomst.

– het voordeel van een familiale onderneming tegenover een beursgenoteerd bedrijf: een bedrijf dat op de beurs genoteerd staat wil op zeer korte termijn snel groeien en heeft veel geld nodig. Het kan dat op de beurs vinden, maar een beursgenoteerd bedrijf moet om de drie maanden met resultaten komen en moet allerlei ratio’s respecteren die vooral vanuit financieel management benaderd worden en niet vanuit een ondernemersbril.  Een familiaal (niet beursgenoteerd) bedrijf kan rustig groeien- op lange termijn – en is tevreden met een percentje minder  rendement of minder groei. Investeringen gebeuren op de lange termijn en het resultaat mag iets langer dan drie maanden op zich laten wachten. Wat niet wil zeggen dat er niet hard moet gewerkt worden, integendeel, maar de zweep wordt niet gehanteerd.

– voor wat betreft de arbeidsmarkt schuiven onze bedrijfsleiders twee prioriteiten naar voor: het verschil tussen een uitkering en loon om te gaan werken moet groot genoeg zijn zodat de mensen gemotiveerd zijn om te werken (werkloosheidsval wegwerken) en het eenheidsstatuut arbeider-bediende moet er zo snel mogelijk komen. Vooral dat laatste is een absolute prioriteit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: