Dialoog tussen generaties, geen conflict aub.

 Meer en meer hoor ik dat de jonge generatie anders denkt over heel wat scoiaal-economische zaken dan de oudere generatie Dat is niet nieuw, dat is van alle tijden, maar dat sommigen nu aansturen om hiervan een conflict te maken, gaat mij wat te ver.

Wie heeft er nu baat bij om een dergelijk debat te lanceren? Patrick Develtere, de voorzitter van de koepel van de christelijke werknemersorganiaties zegt daar het volgende over: ” Na de allochtonen versus de autochtonen, de Vlamingen tegen de Walen, de werkenden tegen de werklozen worden nu de kinderen tegen hun ouders opgezet. Wij dus tegen zij. Dit is mensen en groepen tegen elkaar opzetten. Dit is geen aanpak die samenleven mogelijk maakt. Dit is een aanpak die het samenleven moeilijk maakt. Elke generatie kent zijn eigen, specifieke uitdagingen. De oudere generaties hebben al een aantal crisissen en bijhorende besparingen meegemaakt: de oliecrisis in de jaren ’70, de arbeidsmarktcrisis in de jaren ’80, het toekomstplan in de jaren ’90, de muntunie eind de jaren ’90 (met bijhorende indexsprongen, hoge werkloosheid en nepstatuten). Maar dank zij ons sociaal model krijgen alle generaties tal van kansen en mogelijkheden. Een kleine rekensom leert dat jongeren tegen hun 20ste verjaardag al tussen de 130.000 en 170.000 euro hebben ontvangen via allerlei sociale voorzieningen zoals onderwijs, kinderopvang en gezondheidszorg. Om nog niet te spreken van het openbaar vervoer, het wegen- en fietsnet, de satelliet die hen in staat stelt te tweeten en te skypen. Ook ouderen ontvingen en ontvangen veel. Volgens dezelfde rekenmethode constateren we dat mensen tussen hun 60ste en de 90ste levensjaar tussen 600.000 en 800.000 euro ontvangen, aan pensioenen, gezondheidszorg en huishoudelijke hulp.”

Iedere generatie heeft zijn eigen kwetsbaarheden en moeilijkheden. Ziekte, handicap of eenzaamheid bij ouderen, bijvoorbeeld. De werkende generatie kampt met toenemende druk. 4 op de 10 werknemers zijn bij het thuiskomen van het werk te gestresst om de dingen te doen die ze leuk vinden. De grenzen tussen werken, thuis en ontspanning verdwijnen zienderogen; voor iedereen. Jongeren hebben het moeilijk op de arbeidsmarkt. Vele jongeren blijven hangen in interimarbeid of contracten van bepaalde duur of blijven werkzoekende. Zij willen vooruit, terecht, maar misschien kunnen we hun ook duiden hoe ons sociaal model in elkaar zit, welke de uitdagingen zijn, welke de bedreigingen zijn,…. Proberen om begrip te laten opbrengen voor de  zorgen van de oudere generatie en omgekeerd ook begrip laten opbrengen voor de zorgen van de jongeren. Om dan vanuit dat begrip voor elkaar samen te zoeken naar nieuwe wegen, waarbij rekening gehouden wordt met elkaars zorgen. Ik kies dus voor het dialoogmodel en doe niet mee het opfokken van het conflictmodel tussen generaties…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: