Mijn standpunt betreffende de wet op euthanasie voor minderjarige kinderen

Waarom ik gisteren tegen de wet op euthanasie voor minderjarige kinderen heb gestemd.

Gisteren werd in de Kamer met een alternatieve meerderheid de wet op euthanasie voor minderjarige kinderen gestemd met 86 stemmen voor, 44 tegen en 12 onthoudingen.  Ik heb tegen gestemd omdat deze wet geen goede wet is. Ook wij willen kinderen niet nodeloos laten afzien, daarover gaat het niet. Waarover gaat het dan wel?  Ik geef je hierbij de redenen van mijn tegenstem:

  • Niemand wil zijn kind dat terminaal ziek is, afgeven. Maar iedereen wil wel dat de pijn stopt. Dat is een terechte diepmenselijke vraag. Ons land staat aan de top van de palliatieve zorg die ervoor zorgt dat mensen in hun laatste momenten geen pijn ervaren. Er zijn dus alternatieven. Euthanasie, de actieve vraag om het leven te beëindigen, kan dus niet voorgesteld worden als de énige manier van waardig sterven;
  • Kan een minderjarige die keuze vrij maken? Geloven we nu echt dat een 7-jarige autonoom euthanasie zal vragen en zonder enige invloed een keuze maakt over zo iets als de onomkeerbaarheid van zijn eigen dood? Als christendemocraten geloven wij niet in het ultieme zelfbeschikkingsrecht, mensen leven samen met anderen. Zeker zo zware beslissingen over leven en dood, neemt een mens niet alleen.
  • De wet staat vol onduidelijkheden en werd onzorgvuldig opgesteld waardoor de artsen nu in grote juridische onzekerheid terecht komen. Ook al zijn we het niet eens met de wet, het moet op z’n minst een goede wet zijn. Daarom had de Raad van State een advies moeten kunnen geven, maar dat werd niet toegestaan door de andere partijen.
  • Het moest allemaal snel gaan. Waarom? Alsof kinderen die nu terminaal ziek zijn slecht behandeld zouden worden? Uiteraard niet. Neen, de reden is dat toen de PS zeker wist dat ze de steun van de N-VA had, plots geen debat meer nodig was. Merkwaardig toch, dat als het over ernstige vragen gaat zoals over leven en dood, de N-VA kiest voor de PS…?
  • Wij pleiten voor een beleid waarbij prioriteit wordt gegeven aan de vraag van zieke mensen op hun meest kwetsbare momenten om gerespecteerd en verzorgd te worden. Vermenselijking van de zorg is een opdracht van de hele samenleving om de nodige middelen ter beschikking te stellen voor medische zorgverstrekking en vrijwillige hulpverlening. De hele problematiek, en het hele debat in de commissie, maakt duidelijk hoe moeilijk onze samenleving kan omgaan met de eindigheid en de beperkingen van het leven.
  • De menselijkheid van een samenleving wordt bepaald door de manier waarop we voor onze zieken, ouderen en zwakkeren zorgen en in het bijzonder voor de mensen in de laatste dagen van hun leven.
  • Daarom willen wij in eerste instantie aandringen op meer middelen voor palliatieve zorgen en vragen we  aan de medische sector om vroegtijdige zorgplanning beter in te burgeren. Met een optimale verzorging zonder pijn en nodeloos lijden kunnen sterven, moet zowel voor oudere als jongere terminaal zieke patiënten een recht zijn.

Welke amendementen hebben wij  ingediend?

 Het voorstel over euthanasie wordt gekenmerkt door ernstige tekortkomingen:

  • de wilsbekwaamheid. Dit begrip is noch juridisch, noch wetenschappelijk onderbouwd blijkens de hoorzittingen en de rapporten van experten.  Om mogelijke misbruiken bij het willekeurig en niet objectief toetsbaar begrip “wilsbekwaamheid” te beperken, hebben we zowel in de Senaat als in de Kamer een amendement ingediend waarbij de minimale leeftijd waarop men een verzoek kan doen op 15 jaar wordt vastgelegd. Op dit ogenblik is euthanasie al mogelijk bij ontvoogde minderjarigen en ontvoogding is mogelijk vanaf 15 jaar.
  • de geraadpleegde arts en de geraadpleegde psychiater moeten luidens het voorstel niet echt onafhankelijk zijn. De behandelende arts bepaalt immers zelf wie hij als tweede arts consulteert. De onafhankelijkheid wordt ook niet gecontroleerd. We hebben zowel in de Senaat als in de Kamer een amendement ingediend om er voor te zorgen dat zowel de geraadpleegde arts als de psychiater echt onafhankelijk zijn;
  • met het advies van de geraadpleegde arts moet luidens het voorstel geen rekening worden gehouden. Aan het advies wordt geen enkel concreet gevolg verbonden. Het is niet vereist dat de geraadpleegde arts bevestigt dat de patiënt zich effectief in een medisch uitzichtloze toestand bevindt.  We hebben zowel in de Senaat als in de Kamer een amendement ingediend waardoor het advies van de geraadpleegde arts de medische uitzichtloosheid moet bevestigen en waarbij de bevestiging als een noodzakelijke voorwaarde geldt;
  • de controle- en evaluatiecommissie onderwerpt de aangifte nu enkel aan een papieren toetsing. De workload en de samenstelling van de commissie zorgen ervoor dat ze hun opdracht niet correct kunnen invullen. Ze kunnen zelfs de artsen niet eens vorderen. Het is geen toeval dat de controlecommissie tot heden nog geen enkel dossier heeft doorgestuurd naar het parket. In Nederland worden daarentegen jaarlijks tussen de 10 à 20 dossiers naar het parket verzonden. CD&V pleit ervoor om de samenstelling van de evaluatiecommissie te depolitiseren en de wettelijke middelen waarmee de commissie kan werken, te optimaliseren. Door N-VA en paars-groen werden de ingediende amendementen weggestemd zonder dat er een normale bespreking over gevoerd werd.

Alle amendementen werden weggestemd. Men wilde snel deze wet gestemd hebben. Een spijtige zaak en een trieste dag voor ons land.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: